The Blue Caftan (aka Le Bleu du Caftan) - Maryam Touzani

The Blue Caftan op IMDb (7,5)
 The Blue Caftan op Moviemeter (3,58)
The Blue Caftan op Wikipedia 

Och, mensen, wat was ik toch opnieuw onder de indruk van deze fa-bu-leu-ze arthouse film. Een maandje geleden zag ik "Calle Malaga", de recentste film van de sterke regisseuse Maryam Touzani, en ik herinnerde direct dat ik haar vorige succes nog op mijn harde schijf had staan. Daar ging ik dus nogmaals voor zitten en opnieuw raakte ik tot tranen toe geroerd. De kleuren, het ingetogen acteerwerk, het schitterende camerawerk pakten me al aardig in. Voeg daarin toe dat de film een schrijnend verhaal vertelt over gemiste kansen, over schaamte, over zowel onbeantwoorde als rotsvaste liefde en u weet dat dit voor BEGTje een toptitel is. Ik gun iedereen om eens in de zoveel tijd een parel als deze te aanschouwen.

Mijn recensie van destijds (april 2023) : BEGT recensie "The Blue Caftan" . Schitterend, schitterend.

The Boys in the Boat - George Clooney

The boys in the boat op IMDb (7,0)
 The Boys in the boat op Moviemeter (3,06)

The Boys in the boat op Wikipedia

Zelf ken ik roeien alleen van de machines in de sportschool maar mijn dochter heeft nog enige tijd sportief over de Bosbaan geracet in haar studententijd. En aangezien ons land nu weer de locatie is van het WK roeien kwam deze film haast actueel op mijn pad. Enige twijfel (sportfilms kennen immers vaak wel spanning, maar zelden een verrassend verloop) maar aan dit waargebeurde verhaal dat filmgigant George Clooney vorm gaf, wilde ik me wel overgeven. Pittige namen op de lijst : Joel Edgerton en Callum Turner onder andere, het kon nog best wat worden. 

1935, randje 1936, Washington State in de VS. Joe Rantz leeft aan de rand van de maatschappij, hij overleeft net aan. Moeder overleden, vader vertrokken om verderop werk te zoeken: daar sta je dan als jochie van veertien. Joe heeft een manier gevonden, woont in een auto en heeft op een of andere manier toch toekomstplannen: hij wil de maakindustrie in, hij wil wat met zijn handen gaan doen. Om die reden geeft hij zich op voor een technische studie maar hij komt erachter dat hij amper het schoolgeld kan betalen, laat staan dat hij onderdak en eten kan bekostigen. Maar dan.. Hij hoort van een oproep van de plaatselijke roeicoach: die wil een sterk studententeam opleiden dat - bij bewezen resultaat- kans maakt om volgend jaar naar de Olympische Spelen in Berlijn te worden uitgezonden. Dat gegeven kan Joe maar matig interesseren maar de toevoeging dat de opleiding bekostigd wordt en dat men dus woon- en leefkosten vergoed krijgt, wekt de definitieve interesse van Joe. Hij en zijn studiemaat erop af!

Trainer Ulbrickson is niet de standaard drillsergeant die je zou verwachten, maar makkelijk is ie ook niet. Hij verlangt discipline - uiteraard- maar hij verlangt vooral teamgeest. Immers: een 8 met stuurman-boot haalt geen enkele eindstreep zonder samen te werken. Joe wordt bloedfanatiek, vindt extra motivatie in de wedstrijden tegen dik gefinancierde universiteitsteams en krijgt en passant ook nog een klein bijbaantje in het onderhoud van de roeiboten. Alle seinen lijken dus op groen te staan, zelfs het pad der liefde lijkt begaanbaar, maar Joe komt maar moeilijk los van zijn armoedige verleden en van zijn afwezige vader. Het bemoeilijkt de route naar de overwinning, de Olympische Spelen lijken tóch een onhaalbare kaart voor Joe.

Met: Callum Turner, Joel Edgerton, Peter Guinness, Sam Strike, Luke Slattery

FIN - song : Alexndre Desplat- The boys in the boat

Kraftidioten (aka In order of disappearance) - Hans Petter Moland

In order of disappearance op IMDb (7,1)
 In order of disappearance op Moviemeter (3,44)

In order of disappearance op Wikipedia

Fantastische beelden, een karakteristiek uitstekende Stellan Skarsgaard en een mooi uitgewerkt plot: alles bij elkaar voldoende reden om deze wraakfilm uit 2014 nog een keertje te gaan bekijken. Skarsgaard kijkt waar nodig met die traditioneel moeilijke blik, hij speelt dit aansprekende filmkarakter helemaal uit. Naast superStellan zien we nog een redelijk aantal bekende gezichten uit Scandinavische series en films, plus een toffe bijrol voor Zwitserse acteur Bruno Ganz, die hier moeiteloos voor Servische bendebaas doorgaat. 

Mijn recensie van destijds (mei 2022) : BEGT recensie "In order of disappearance"

FIN - song : Sound Worlds - Forest of Dawn

The Constant Gardener - Fernando Mereilles

The Constant Gardener op IMDb (7,3)
 The Constant Gardener op Moviemeter (3,55)

The Constant Gardener op Wikipedia

Opgenomen van de Belg (wat zijn die toch goed met films) en nu, zo'n 20 jaar na de eerste keer, maar weer eens opnieuw gekeken. Ik was vergeten hoe goed deze film van kei-regisseur Fernando Mereilles was. Ik ben niet bij elke rol gecharmeerd van Ralph Fiennes, maar hier excelleert hij. Hij laat zich daarbij inspireren door het ontwapenende spel van Rachel Weisz, die feitelijk de spil van dit klokkenluidersverhaal is. En, cadeautje voor Begt: ook Bill Nighy doet duiten in zakjes!

Justin Quayle is een sullige doch plichtsgetrouwe diplomaat, die eindelijk tot leven gewekt wordt als hij tijdens een persconferentie vurig bevraagd wordt door de jonge activiste Tessa. Terwijl wij denken dat dit nooit goed kan gaan, komen de twee na afloop nader tot elkaar. En nader, en nader, en nader: zoenen, seksen, trouwen, zwangerschap. Terwijl Justin zijn werk afwisselt met minutieuze aanpak en opbouw van zijn tuin reist Tessa de wereld rond om haar activistische strijd te voeren. Daarvoor vertoeft ze veel in Kenia, waar ze helpt bij de bestrijding van aids- en tbc-epidemieën. Terwijl ze dat werk doet, stuit ze op onregelmatigheden: de toch al zo armoedige gezondheidszorg aldaar blijkt volledig gecorrumpeerd door grote farmaceutische bedrijven. Ze loopt het op, ze verongelukt op verdachte wijze.
Justin blijft achter, maar duikt toch dieper in de geschiedenis van zijn vrouw. Hij ontdekt dingen die hij niet wil ontdekken, maar hij ziet óók dat Tessa wel degelijk een schandaal bij de klauwen had. Hij wil daar verder in duiken maar stuit daarbij uiteraard op weerstand van zijn diplomatieke leiding én op die van de farmagiganten. Heet onder de voeten.

Met: Ralph Fiennes, Rachel Weisz, Pete Postletwaithe, Danny Huston, Hubert Koundé, Bill Nighy

FIN - song : Ayub Ogada- Kothbiro

Paradijs - Bobbie Koek

Paradijs op IMDb (6,4)
 Paradijs op Moviemeter (3,24)

Paradijs op VPRO Cinema

Lekker klein filmpje, beetje Telefilm-achtig, dat ik een jaar geleden van tv had opgenomen. Prima te doen, ongekunsteld acteerwerk en een gaandeweg steeds aandoenlijker verhaal. 

De 16-jarige Noah doet al niet alles goed in zijn leven maar nu wordt ie toch echt verrast én voor het blok gezet: zijn net zo jonge vriendin zet de maxi-cosi met daarin hun jonge baby Ziggy bij hem en zijn moeder op de stoep: zoek het maar uit! En weg is ze. 
Noah kan de verantwoordelijkeid maar moeilijk aan: hoe kan hij een baby combineren met zijn chill-avondjes met zijn matties waarop drugs, gamen en rappen de boventoon voeren? Omdat hij zelf nog te jong is, komt de juridische verantwoordelijk voor Ziggy op naam van zijn moeder te staan. Zij legt haar zoon echter het vuur na aan de schenen: je zult nu echt even moeten tonen of je de wereld wel aan kunt, beste Noah. U snapt: het clasht met enige regelmaat, dusdanig dat Noah besluit de baby mee te nemen en af te leveren bij zijn moeder, waar die ook moge zijn. Hij start de scooter, vastberaden. Maar dan..

Met: Zeb Claassen, Ellen ten Damme

FIN - song : Bobbie Koek - Holy Mother Time

Sunny Dancer - George Jaques

Sunny Dancer op IMDb (7,3)
 Sunny Dancer op Moviemeter (3,67)

Sunny Dancer op Wikipedia

Hoewel vooraf alle seinen op rood stonden (tienerfilm, zomerkamp, ziektekomedie) bleek dit toch een heel leuke film te zijn om voor naar de zaal te trekken. Prima acteerwerk, een reeks bijtende dialogen en een uitstekend golvende soundtrack maakten dit tot welbestede uurtjes in de filmzaal. Daarnaast een paar prettig bekende gezichten (James Norton, Jessica Gunning) en de ontbolsterende ster Bella Ramsey), het kon wel effe zo.

                                      

Ivy is een futloze tiener. De hele dag op bed, beetje op haar telefoon en verder weinig. Ze kijkt steeds fronsend naar haar bemoeierige moeder maar haar pappie kan ze dan wel weer waarderen. Bezorgd kijken de ouders naar het lethargische gedrag van hun dochter, al snel weten we waarom: ze is herstellende van kanker, ze hoort bij de niet aflatende reeks aan jeugdige patiënten die op veel te jonge leeftijd worden geconfronteerd met keuzes over leven en dood, met herstellen of opgeven, met levenslust of doodswens. Ivy zegt niet veel, maar we zien de stormen in haar hoofd woeden. En al helemaal als haar ouders haar aanmelden voor een zomerkamp voor kankerpatientjes. The horror!

Onder grote weerstand gaat ze heen, maar wij weten dan natuurlijk al lang wat er gaat gebeuren: er blijken tóch andere interessante jongeren te zijn, de kamp-activiteiten zijn een prachtige coverup voor gesprekken over liefde, bucketlists, maagdelijkheid en toekomstdromen. En, eerlijk is eerlijk, natuurlijk ook over het risico van terugval. Het is in hun leven niet alles goud wat er blinkt, sterker nog: er is veel te veel staalharde problematiek.

Met: Bella Ramsey, Daniel Quinn-Toye, Ruby Stokes, James Norton, Jessica Gunning, Neil Patrick Harris

                                           

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Fred Again- Julia (deep diving)

Monsieur Aznavour - Mehdi Idir

Monsieur Aznavour op IMDb (7,2)
 Monsieur Aznavour op Moviemeter (3,47)

Monsieur Aznavour op Wikipedia

De harde schijf van mijn thuistv is een soort "gift that keeps on giving": niet altijd heb ik de tijd om naar de filmzaal te fietsen of te treinen, maar altijd heb ik een reeks films staan op de harde schijf. Afgelopen anderhalve maand nam ik bijna de gehele reeks van de VRT-filmzomer op, bijvoorbeeld. Regelmatig zitten daar titels tussen die ik niet gezien heb, maar ik heb nu eenmaal de kijkafwijking dat ik bepaalde (redelijk recente) films gewoon nóg een keer wil zien. Zo stond deze daar nu: helemaal onderaan de lijst, omdat ik m blijkbaar al bijna een jaar geleden had opgenomen en hij dus bijna ging vervallen. Het was best regenachtig gisteren, dus ik liet me weer eens meevoeren in de wervelende wereld van charme-zanger Charles Aznavour. Opnieuw viel het goede spel van Tahar Rahim op, het was bijna "method acting" wat hij hier neerzette. En die muziek, mensen, dat is me toch echt een cadeautje hoor.

Mijn filmbeschrijving van destijds (december 2024) : BEGT Recensie "Monsieur Aznavour"

FIN - song : Charles Aznavour - Mes Emmerdes